تولدت مبارک

نه ديگه طاقت ندارم... منو ببر پيش خودت

بهشت اگه،بهشت تو... آتيشم آتيش خودت

هيچی برام نمونده جز همين غرور له شده

گريه برای اون ديگه خودم می دونم بيخوده...

منو ببر پيش خودت،بد خسته ام از آدما

آی خدا بسمه ديگه، منو ببر ... تورو خدا!

گريه نمی كنم...ببين! آخه ديگه بزرگ شده م!

می گن نبايد كه بخوام اونو فقط واسه خودم ...

------------------------

اون بی من و من بی تموم دنيا... اين قصه بايد اينجوری تموم شه

اونهمه ذوق و شوق خواستن انگار... با اينهمه دوری بايد تموم شه

فردا كه شد تقاص سختياشو ... از نفسای آخرم می گيره

يه روزی عاشقی ، يه روزم نفرت ... واسه پشيمون شدن اما ديره...

------------------------

خوشبختی سهم دل من نبود و .... امون ازين زمونه ی حسود و ....

                                                            لعنت به آسمون بی ستاره

دلم داره میسوزه باز برای .... خودم! ولی مرگه فقط سزای

                                                        کسی كه جز تو آرزو نداره...

نوشته شده در تاريخ: 29/4/1388

به احترام دوريمون...

به احترام دوريمون...هزارو يك لحظه سكوت

به احترام دوريمون، من و بلندی و ... سقوط

به احترام دوريمون دست به سينه م، تا ابد

به احترام دوريمون بگذر ازم، خوبم يا بد

به احترام دوريمون به حرمت اشك يه مرد

برو، سراغمو نگير، من ديگه نيستم برنگرد

به احترام اونی كه يه روز خدات بود...حالا نيست

به احترام بغضی كه توی صدات بود...حالا نيست

به احترام اونهمه خاطره های ناب ناب

به احترام اون خوشيم، به احترام اين عذاب

به احترام آتيشی كه بد جوری سوزوندتم

روتو بگردون از من و ، دور شو ازم ، اما يه كم!

..................................

به احترام عشقی، كه دارم و نداری

                                       يا بغضی كه شكست و چكيد و تو نديدی

    شنیدین که میگن:دوستی یک اتفاق است و جدائی قانون آن...؟

     قانون جدائــی...

    اگه قانــون جدائــی رو رعایت می کـنی...

    واسه اینه که داری به دوریم عادت می کنی...

    ...............................

    مگه می شه تورو داشت و دل به دیگری سپرد؟

    مگه می شه بی تو موندو روزی صددفه نمرد؟

    بعــد تو ترانه هامم دیگــه خوندن ندارن

    همه خاکسترین...حال سوزوندن ندارن...

    رفتی و روز و شبم دوباره رنگ غم گرفت...

    روزگار مثل همیشه....عشقمو ازم گرفت

    .................................

    شب بی تو شب درده...شب گریهء یه مرده

    چه جوری بگم که دنیا بی تو با دلم چه کرده؟

    اگه از یاد تو رفتم اگه زندگیمو باختم

    با خیال داشتن تو اگه سوختم اگه ساختم

    بی تو اما اسم عشقو روی لبهام نیاوردم

    دیدی آخر وقت گریه شونه هاتُ کم آوردم...؟

    حالا دیگه از تو حتی یه نشونه هم ندارم

    واسه راضی کردن دل یه بهونه هم ندارم.......

آغازمرگ است این غزل اما بدون تو

                                                 شیرینترازهرخواب وهررویابدون تو

باید بدانی رفتنم از بی وفایی نیست

                                                 من ناگزیر از رفتنم حتی بدون تو

شاید فقط بی من زمین آرام میگیرد

                                                 مشکل فقط اینجا منم تنها بدون تو

دیگر نمی مانم بدان حتی اگر آتش

                                                 باشد تمام سهم من آنجا بدون تو

تنهاییم راگریه کن این لحظه آخر

                                                 این سرنوشتم بوده،با تو یابدون تو

باور بکن تقدیر من آنقدر تاریک است

                                                 حتی نمیخواهد خدا من را بدون تو

حتی تو هم فردا مرا از یاد خواهی برد

                                                 تکلیف من هم روشن است فردا بدون تو

                        امشب ولی آماده ام،آمادهء رفتن

                        من میروم این راه را اما بدون تو...

عشقمو می سپرمش دست شما               به شما آدمای نا بلدش

دنیارو دیگه می ذارم و می رم               اینه تقدیر تموم عاشقا

یه روزی تنها میان،تنها میرن                 تنهای تنها ،درست مثل خدا

کاشکی عشق من و تو یه قصه بود           اونجا عاشقا همیشه بی کسن

اما می دونن آخرش بهم                        تو یه دنیای دیگه باز می رسن

دنیارو دیگه می ذارم و می رم                نه، دیگه طاقت موندن ندارم

این یه واقعیته ،قصه که نیست                 پس دیگه ازم نخواه کم نیارم

واسه آدمایی که من میشناسم                   عاشقی چه حرف خنده داریه...

حتی من حس می کنم تو هم دیگه              موندنت کنار من اجباریه

من و تو دیگه به هم نمی رسیم                 تو نخواستی، این یه واقعیته

باز ادای عاشقا رو در نیار!                    عاشقم نبودی،این حقیقته.... 

با تو بودنو یه بار تجربه کردم

بی تو موندنو ولی روزی هزار بار

زنده بودنو فقط یه لحظه، امّا

مرگُ روزی صد دفعه زیر یه آوار

زیر آوار نبودنت شکستم

پای تکرار نبودنت تکیدم

تو واسم قصه نبودی که تموم شی

بعد هر مرگی بازم به تو رسیدم

با تو بودنو یه بار تجربه کردم

امّا شد قشنگترین لحظه دنیام

تو نباشی زنده موندن خنده داره!

عمری رو که بی تو باشه، نه، نمی خوام

لحظه هام انگاری واقعی نبودن

تو رو خواستن، با تو بودن شد مث خواب

تو رو اون کسی که می پرستی یک بار

تو همون خواب دوباره، اشکامو دریاب

جون هر کی دوست داری بگو هنوزم

یاد اون وقتا که با من بودی هستی؟

هیچ یادت هست که کی بود واست می مُردش؟

یادته دل کدوم مرد و شکستی؟

آخه دیوونه دیگه کجای دنیا

یکی هست که قدّ من تو رو بخوادت؟

کیه حتی حالییَم ازش نپرسی

اما اون تا ابد بمونه یادت؟

منتظر نشو که این قصّه تموم شه

قصّه من آخر خوشی نداره

تو دلت نازکه، میشکنه یه وقتی

با اجازه ات می میرم بازم دوباره

نیمه شب شد من برای بار آخر

آخر همین ترانه باز می میرم

از کسی که داره جونمو می گیره...

به نام خدا

با سلام

خوشحالم که از این طریق می توانم عاشقانه های (گاه ناشیانه ام) را با شما قسمت کنم.